Blog ECT

Vrijdag 5 juni.

Vanmorgen vroeg vanuit mijn huisje in Hierden, bij Harderwijk, naar UMC Utrecht met tig tassen. Een week daarvoor onverwachts te horen gekregen dat ik aan de beurt was voor ECT, ofwel elektroschock therapie. Mijn begeleidster ging mee. Hele dag gesprekken, onderzoek, anesthesist, bloed laten prikken etc. Al mijn spullen werden helemaal doorzocht want is een gesloten afd met 16 mensen. Totaal iets anders dan ambulant wonen met hulp aan huis. Het is hiet wel rustig gelukkig en iedereen is aardig tot nu toe. Echter heb ik slechts 2x per week ECT ipv 3. Dat betekent dat de opname minimaal 6 weken bedraagt. De andere dagen moet ik wel therapie volgen, maar in overleg zodat ik tussendoor kan rusten.

Afgelopen dinsdag en woensdag ben ik ook opgenomen geweest in het ziekenhuis in Harderwijk voor een maag, darm en lever onderzoek m.b.t. mijn chronische bloedarmoede en daarmee samenhangende vermoeidheid. Nog geen uitslag binnen. De maaltijden zijn gezamenlijk. Ik heb gewoon alle vrijheden dus mag van de afdeling af, behalve op de dagen van de ECT. Morgen gaan de meeste mensen op verlof, voor mij is dit niet mogelijk maar mijn ouders komen in ieder geval. As dinsdag start ik met ECT, een dag later zodat ik maandag kan wennen aan het dagprogramma hier. Heb gelukkig een grote kamer, wel gedeeld toilet en douche. En eind lopen naar hoofdingang, groot hier! Genoeg indrukken en prikkels

 

🦋🦋 Zaterdag 6 juni.

Wat een hoop nieuwe indrukken. Vanmorgen ging bijna iedereen op verlof, ik heb met een verpleegkundige een vast weekschema opgesteld omdat blijkt dat ik behoefte heb aan duidelijkheid en structuur. En een filmpje gezien over ECT. Het engste vind ik de narcose en het feit dat je ademhaling een paar minuten overgenomen wordt. Verder moet ik erg wennen dus wel fijn dat de afdeling bijna leeg is. Even naar buiten geweest, langs alle enorme studentencomplexen die verlaten lijken te zijn, het is echt een doolhof hier.

Ik slaap naast het gebouw waar de helikopters landen af en toe, ik kan het helaas niet zien, te hoog. Zondag 7 juni. Vandaag nog een lekker rustig dagje, langzaam komt iedereen hier nu weer binnen van verlof. Vanmiddag zijn mijn ouders geweest, om de beurt op de afdeling kijken, ze mochten niet samen i.v.m. alle maatregelen rondom het corona virus. Het was fijn dat ze er waren, buiten bij de verlaten Uithof zonder allemaal studenten nog een stukje gewandeld. Morgen vroeg op en wat therapieën....en mijn dochter van 14 even bellen want ik mis haar.

 

Maandag 8 juni.

Ppff wat een dag. Vroeg op, veel koffie, wandeling met een klein groepje medepatiënten buiten door een natuurpark om de hoek, verrassend. Creatieve therapie. In de middag dacht ik aan rust maar ik had een gesprek met een verpleegkundige, controles, weer een gesprek met de arts, etc. Ook gehoord dat er wat afwijkingen waren in mijn bloed en daar gaan ze hier ook mee aan de gang, dit kan mijn "chronische" vermoeidheid tevens veroorzaken. IJzertekort, bloedarmoede, wist ik al. Vitamine D tekort terwijl ik hier al speciale tabletten voor slik. En waarde van leukocyten dwz witte bloedlichaampjes te hoog, wellicht een infectie, kan ook stress zijn. Maar morgen krijg ik wél groen licht voor de ECT. Tussen 10 en 12 in de ochtend, het wordt nu wel erg spannend.

 

Dinsdag 9 juni.

Vandaag de 1e keer ECT ondergaan. Ik was heel erg zenuwachtig en vanmorgen hoorde ik dat ik om die reden als 1e aan de beurt was. Ik hoef vandaag verder niets, geen therapie etc. Ik moest vanmorgen nuchter zijn maar mocht wel koffie met zoetjes en limonadesiroop tegen de misselijkheid. Ook 2 tabletten paracetamol gekregen. Om half 9 naar VAS om via een echo apparaat een infuus in mijn onderarm te prikken, omdat mijn bloedvaten lastig te vinden zijn.

Op de afdeling wachten tot half 10. Met 2 verpleegkundigen lopend naar de rekoever afdeling, onderweg een bed oppikkend. Daar nog extra zoete limo gekregen en even wachten. Naar ander plekje op rekoever, daar de artsen gezien. Controles en een band om hoofd met elektrodes, ik mocht wel mijn eigen kleding aanhouden. Ik kreeg een zuurstofmasker op en daarna was ik in één keer weg. Het insult moest minimaal 20 seconden duren, ik haalde direct de 65 seconden! Raar ontwaken op de rekoever. Ik was alsnog moe en heel erg misselijk. Teruggereden naar speciale ruimte hier op afdeling.

Beschuitje met veel moeite weggewerkt, melk ging niet en liet ik ook vallen omdat ik wegdommelde. Terug naar kamer rond kwart over 11. Daar gerust en rustig aan iets eten en drinken. Pijn in kaak en spierpijn maar verder alles ok. Om 13.00u knapte ik op. Ik mag vandaag de afdeling niet af of alleen onder begeleiding. Ik voel me ook wel een beetje suf nog. De eerste keer zit erop, pppfff, opluchting!! Wordt vervolgd

 

Wendy van Kampen

10 juni 2020