UMC en ECT

De saaie overwegend hoge grijze gebouwen

Vormen de kern van het studentenleven

Mijn plattegrond ligt uitgevouwen

Want het is een verlaten doolhof hier

 

Buiten liggen de fietsen verdwaald

Niemand lijkt het te interesseren

Ik heb net mijn boodschappen gehaald

In een goed verstopte supermarkt

 

Studentikoos maar de prijzen opgedreven

Het studentenleven is voor onbepaalde tijd tot stilstand gekomen

Er zullen zich niet veel mensen begeven

Een mobiele snackbar staat paraat

 

In de verlate straten het zoeken

Naar de weg in deze wirwar

Onderweg vind ik nog wat gratis boeken

Op de wegen is het dit weekend stil

 

Terug naar mijn tijdelijke opname in het UMC

Zal dit alles in de vergetelheid raken

Als ik overmorgen begin aan de ECT

Zal dit mijn geheugen blijvend aantasten

 

Ook in het ziekenhuis lijkt het soms bijna verlaten

De stickers met anderhalve meter afstand

De afzettingen waar mensen eerder zaten

De bordjes volgend naar mijn verblijf

 

Gezamenlijk eten, therapie en een vaste structuur

Volgens de mening van de artsen

Blijkt dit succesvol voor de duur

Dat ik hier ben maar ik veel zal vergeten

 

Afgaand op de professionals

Zij zullen het hopelijk wel weten

 

Wendy van Kampen

7 juni 2020