Trein

De trein mindert vaart

Verwachtingsvol

Maar onwetend

Sta jij ongedurig

Nog net bedaard

 

Turend naar de hoop

Die ik jou heb gegeven

Tot de deuren van de trein

Langzaam opengaan

En het verdere verloop

 

Jij met een brede lach

Op jouw gezicht

Mij aan ziet komen

Ik jou in je armen vlieg

De allermooiste dag

 

Echter blijf je wachten

Tegen beter weten in

Tot jij alleen op het perron

Jouw eigen tranen bedwingt

Met mij in jouw gedachten

 

Had je kunnen denken

Dat ik hier werkelijk zou zijn

Want in al mijn onzekerheid

Sta ik stil achter een pilaar

Maar wil mijn liefde schenken

 

Ik stap in jouw zicht

Jouw tranen doen mij pijn

Maar ik kan ze nu drogen

Ik stel mij eindelijk open

Mijn deur is niet langer dicht

 

Wendy van Kampen

26 april 2020