Pad der depressie

Daar gaat weer een dag

Een dag met een traan

Een dag zonder lach

Een dag zonder bestaan

 

Dat het kaarsje dooft

Hoe graag je wilt zijn

Je er niet meer in gelooft

Het doet teveel pijn

 

Zoveel jaren gestreden

En onzichtbaar voor velen

Het is het verleden

Kon ik maar delen

 

Gevoel van eenzaamheid

De depressie, de angst

Is dit een eeuwige strijd

Wie vecht er het langst

 

Kan ik opnieuw geloven

In een toekomst, een doel

Kan iemand beloven

Dat ik dit nooit meer voel

 

Vallen en opstaan

Keer op keer

De berg opwaarts gaan

Doet nu teveel zeer

 

Ik wil alles doen

Om mij nooit meer te begeven

In het nu en het toen

Mijn fysiek en mentaal leven

 

Geduld als antwoord

Geluk als mijn gebeden

Zullen worden gehoord

Ik genoeg heb geleden

 

De toekomst met haar licht

Geen schaduw op mij werpt

Maar juist mijn gezicht

De hoop weer verscherpt

 

En ik voluit kan leven.......

 

Wendy van Kampen

5 mei 2020