Isoleer

Het pad deed mij ontsporen

Nu volkomen verlaten

Gehandeld door harde woorden

Maar slechts met weinig praten

 

In een uithoek

Van de isoleer

Moest ik op zoek

Maar had geen verweer

 

Alle vrijheid ontnomen

Gevangenis als straf

Ik liet de zoute tranen stromen

Want ik was totaal bekaf

 

Ik deed het nooit goed genoeg

Daarom droeg ik de antischeur

Omdat ik mij verkeerd gedroeg

Altijd die dichte deur

 

Ik handelde uit pure nood

Ik voelde mij verdorven

Want zelfs de lonkende dood

Was hier uiteindelijk gestorven

 

Nu is het voorbij

Een vervlogen herinnering

Echter diep in mij

Nog steeds bewapening

 

Voel ik mij slechts voor een deel

Vrij om elk pad te betreden

Maar langzaam komt het geheel

Want ik heb het te lang vermeden

 

Ik heb een doel

Moet er zelf iets van maken

Ik houd mijn hoofd koel

Om verderop te geraken

 

Wendy van Kampen

10 april 2020