Labyrint

De weg is verlaten

Wanhopig zoekend

In een doolhof van straten

Of zijn dit gedachten

Door mij zelf toegelaten

 

Verward in een labyrint

vol hersenspinsels, gaten

Welke kruising te nemen

Welke paden lopen dood

Welke weg is eensgezind

 

Ik ken angst maar wil niet falen

Na alles wat is geweest

Hoe kan ik overleven

In een eindeloos labyrint

Ik ben onrustig aan het dwalen

 

Op de plaats waar het begon

Desondanks moet ik gaan

Soms boos, verdrietig, onmachtig

Maar ook blij

Als ik dit loslaten kon

 

Dan gaat welicht een wereld open

Deuren zorgvuldig dichtgetimmerd

Zullen worden afgebroken

De rups verandert in een vlinder

En kan opnieuw hopen

Op geluk....

 

Wendy van Kampen 25 januari 2020