Wendy

Verwachtingen

Jij moet de keuze maken

Jij moet ervoor zorgen

Niet van het pad te geraken

Maar veilig en geborgen

 

Blijven waar je bent

Ook al is dit niet de plek

Die in je hoofd is geprent

En maakt het je vaak gek

 

De weg lijkt zo lang

Oneindige onzekerheid

Maakt het je bang

Voor de vergetelheid

 

De verantwoording ligt bij jou

Om de wanhoop te vergeten

Want alles wat je wou

Heb je altijd al geweten

 

Jouw gezonde verstand

En je intelligentie maakt

Er is niets aan de hand

Of ergens iets zoekgeraakt

 

In je geheugen

Moeite met zoveel

Autisme is geen leugen

Depressie die ik deel

 

Met velen maar voor mij

Is elk mens anders en uniek

Ook al kijk ik opzij

Ben ik soms erg ziek

 

Aan mij de taak en de kracht

Dat ik dit zal volbrengen

Hetgeen van mij wordt verwacht

Mijn vermogen te verlengen

 

Totdat ik zelf kan kijken

Naar de gave diep verborgen

Ik niet meer zal bezwijken

Onder mijn hoeveelheid zorgen

 

Nooit meer denkend aan morgen

 

Je leven vereenvoudigen

Het moeilijkste wat er is......

 

Wendy van Kampen

7 september 2020

Sterker dan je denkt

Het ritme van de dans

Stilletjes meegenomen

Volledig in trance

Een wereld vol dromen

 

Behalve de duistere nachten

Een sluier valt naar beneden

Daarmee ook mijn gedachten

Ik ben weer even teruggegleden

 

Alle tegenstrijdigheden

Verdriet, pijn, woede, paniek

In het nu en het verleden

Ik voel mij goed en dan weer ziek

 

Soms een lach

Kan ik mijzelf bevrijden

Hoop ik dat jij mij zag

Even niet vast in mijn lijden

 

Ik ben niet graag alleen

Voel ik de leegte, het verdriet

Ik wil graag mensen om mij heen

Het doet de eenzaamheid teniet

 

Mijn depressie mag niet winnen

Ik wil beleven en niet dood

Ik moet mijn eigen zijn beminnen

Niet handelen uit pure nood

 

De golven zullen op mij slaan

Maar na al die jaren moet ik leren

Accepteren dat ze bestaan

Het tij zal altijd blijven keren

 

Slechts luisterend naar de zee

Het water kabbelt nu zacht

Op deze schommeling voer ik mee

Steeds sterker dan gedacht

 

Wendy van Kampen 8 februari 2020

Haiku, Elfje

Winter

De vogels

Dragen hun donsvacht

De veren wijd uitgezet

Jaloersmakend

 

Een tijdelijk bestaansrecht

Onderwerpend aan

Het lot dat ieder toekomt

 

Januari

Vol wolkenbreuken

Ik voel geborgenheid

Onder mijn donzen dekens

Winterslaap

 

Ouderwordend

Angstig zoekende

In een oogwenk

Passeert ons de oneindigheid

Definitief